Het museale gebouw van Museum Broekerveiling vormt de kern en het historisch hart van het museum. De monumentale invaarloods met bijbehorend afmijngebouw dateert uit 1912 en werd in de periode tot 1925 stapsgewijs uitgebreid met de lighallen. Na de opheffing van de veiling werd het complex in 1975 getransformeerd tot museum. Het museale en horecagebruik maakte daarbij nog steeds gebruik van de faciliteiten en ingrepen uit die tijd.
Om het gebouw en het museum opnieuw in hun oorspronkelijke kracht te kunnen presenteren, is een gedeeltelijke verbouwing doorgevoerd waarbij de niet-originele toevoegingen uit de jaren zeventig zijn verwijderd. De oorspronkelijke structuur van de invaargoten is daarbij hersteld en opnieuw zichtbaar gemaakt. De nieuwe functionele zones zijn ondergebracht in vrijstaande “doosjes” die op deze goten zijn geplaatst, waarbij het materiaalgebruik van de vloeren zorgvuldig is afgestemd op deze historische onderlegger.
Een grote glazen wand scheidt het museumrestaurant en de multifunctionele ruimte van de lighallen, zonder de visuele relatie te verbreken. Deze transparantie versterkt de ruimtelijke beleving en waarborgt een optimale samenhang tussen de verschillende functies. Door de ingrepen is de museale route aanzienlijk verbeterd en komt de ruimtelijke en historische kwaliteit van het gebouw opnieuw volledig tot zijn recht.
Aan de buitenzijde is het pand nagenoeg onveranderd gebleven. De entree, die in de jaren zeventig was verbouwd, is teruggebracht tot een functioneel minimum, in lijn met de oorspronkelijke situatie en uitstraling van het gebouw.