Cornelis versterkt actief de leefbaarheid van zijn omgeving. In een verdichtende stad, waar anonimiteit op de loer ligt, biedt het gebouw een ruimtelijk antwoord waarin ontmoeting, beweging en collectiviteit centraal staan. Het gebouw is een schakel tussen plein, straat en wijk. De transparante plint met kinderdagverblijf, buitenschoolse opvang, horeca en ateliers verbindt het gebouw direct met de buurt. Grote gevelopeningen en entrees aan het plein zorgen voor zichtbaarheid en toegankelijkheid. De dagelijkse dynamiek van halen, brengen, werken en verblijven activeert het plein en vergroot de sociale veiligheid door ogen op straat.
Binnen zet deze openheid zich voort. De entree is vormgegeven als een brede binnenstraat en vormt het hart van het gebouw, met een huiskamer aan de traptuin waar bewoners elkaar vanzelfsprekend ontmoeten. Naast de hoofdtrap zijn drie houten glijbanen geïntegreerd die kinderen spelenderwijs naar beneden laten bewegen en ontmoeting tussen generaties stimuleren. Haaks op de entree ligt een tweede binnenstraat: een zes meter hoge en drieënhalve meter brede corridor die niet alleen ontsluit, maar waar je ook kan leren fietsen. Door deze royale collectieve ruimtes centraal te positioneren, wordt ontmoeting vanzelfsprekend. De houten leefgalerij, geïnspireerd op de galerijen van de Westelijke Tuinsteden, hangt als een verticale stadsveranda aan het gebouw en vormt het sluitstuk van de sociale ader. Zij verbindt woningen, binnenstraten en de groene traptuin tot één samenhangend geheel. In deze traptuin, rijk beplant en meebewegend met de seizoenen, komen spel en ontmoeting samen. Met 85 huur- en koopwoningen in diverse groottes biedt Cornelis ruimte aan verschillende huishoudens en stimuleert sociale menging. Iedere woning heeft een zonnige buitenruimte, terwijl het netwerk van gedeelde plekken het wonen verrijkt. Cornelis toont hoe architectuur sociale cohesie kan organiseren en zo bijdraagt aan een veerkrachtige, leefbare stad mét kinderen.