Deze 17e eeuwse tussenwoning in Haarlem is door Broekhof Schuit Architecten omgevormd tot een licht, luchtig en energiezuinig familiehuis. Het is een spannende balans tussen erfgoed en een eigentijdse aanpak gericht op duurzaamheid, daglicht en ruimtelijke kwaliteit.

De plattegrond wordt gekenmerkt door een spie-vorm. Het gebouw ligt ingeklemd tussen de naburige gebouwen in een van de meest dichtbebouwde stedelijke, historische structuren van de stad. Dit betekende echter ook een gebrek aan daglicht en een slechte verbinding met de buitenruimte.

Het openbreken van de vloeren en gevel op de plek waar de woning het smalst is, was de ingreep om het broodnodige daglicht naar de woonruimtes te brengen. Deze spectaculaire vide is een verrassende en ruime ‘binnenstraat’ geworden die de volledige elf meter hoogte van het gebouw gebruikt.

Door het openen van de achtergevel komt het daglicht nu ver de woning binnen op de begane grond. Dit vormt nu het hart van het huis en de schakel tussen de vele functies en wordt gebruikt als actieve leefkeuken met grote eettafel.

Waar de bestaande vloerbalken het zwakst waren, verbindt een nieuwe, op maat gemaakte stalen trap de begane grond met de verdiepingen. Deze trappen vormen het kleurrijke en sculpturale middelpunt van het huis.

Direct boven de keuken is een dakterras, bereikbaar door via de keukenkasten omhoog te lopen. Visueel verbonden met deze binnenplaats en de begane grond is de rustigere woonkamer die als mezzanine aan de ‘binnenstraat’ is geplaatst. Op de eerste verdieping bevindt zich ook de hoofdslaapkamer met verborgen toegang tot de badkamer en-suite.

Vanwege de slechte staat van de monumentale houten spanten was een nieuw structureel en geïsoleerd dak nodig. De eeuwenoude spanten zijn blootgelegd en vormen een museumstuk ten opzichte van de nieuwe schil. De achterste slaapkamer biedt toegang tot het ‘kraaiennest’ dat uitzicht biedt over zowel de vide en het daklandschap, als het historische centrum van Haarlem.